Maluchy na religii

Puzzle i rozsypanki Pozostajemy w temacie budowania napięcia i zagadek :) Bo recept na to jest bez liku! Puzzle obrazkowe Nic prostszego - wystarczy pociąć obraz na kilka kawałków, a maluchy od razu chętnie włączą się w zabawę :) Ułóżmy go wspólnie na dywanie lub przypnijmy do tablicy. Jest to idealny wstęp, by zaciekawić i wprowadzić nowy temat. Podmuch wiatru, czyli historia w obrazkach Opowiadamy dzieciom, że rozsypały nam się wszystkie obrazki bardzo ważnej opowieści. Prosimy o pomoc przy ułożeniu ich w odpowiedniej kolejności. Sposób ten nagminnie wykorzystywałam przy historii o synu marnotrawnym, miłosiernym Samarytaninie, czy opowieści o Narodzeniu Pana Jezus albo Wielkanocy. Pamiętajmy tutaj, że im młodsze dzieci tym mniej obrazków! Chronologia wydarzeń nie jest dla nich wcale taka prosta. Puzzle tekstowe Rozcinamy tutaj tekst przygotowany w odpowiednio dużej czcionce. Możemy go użyć na wiele sposobów: na początku katechezy będzie to zapisany główny cel zajęć, pod k...

Z dreszczykiem emocji, czyli zgadujemy! Już dawno udowodniono, że najlepiej pamiętamy to, czego doświadczyliśmy, co wywołało w nas emocje. Jeśli zatem obudzimy u dzieci odrobinę ciekawości, podekscytowania i satysfakcji, sukces pedagogiczny będzie dużo większy :) Najprościej dokonamy tego poprzez odpowiednio dobrane zagadki. Kalambury   Sposób stary i prosty, a od razu lekcja jest jakaś ciekawsza ;) Oczywiście nie chodzi tu o to, by ta zabawa trwała całą godzinę, ale myślę, że to idealny sposób np. na wprowadzenie tematu, czy jakąś powtórkę. Jeśli chcemy przeprowadzić ją w tempie ekspresowym nie trzeba dzielić klasy na drużyny. Wyznaczcie jednego chętnego, który pokaże gestem lub narysuje potrzebne nam hasło (pokazujemy je napisane na kartce). Kto je odgadnie ma prawo pokazywać następne. (Wiem, emocje sprawiają, że w klasie robi się od razu baaardzo głośno, dlatego polecam przeznaczyć na tę metodę maksymalnie kilka minut;) Zamazane słowo Metodę tę używałam już wiel...

Bo w grupie siła! Na początku roku szkolnego (ale nie tylko) warto zadbać o integrację grupy. Pokażmy maluchom, że to wspaniale, że mają tylu kolegów wokół siebie - razem z nimi się uczą i bawią, mogą sobie nawzajem pomagać i sprawiać radość. Jak tego dokonać? Zwyczajnie :) Oto trzy sposoby: "Dobrze, że jesteś" - śpiewamy z dziećmi tę piosenkę tańcząc wszyscy w kole. Ruchy niech będą proste, np. przesuwamy się do boku, do przodu, zmieniamy kierunek, machamy głową na boki przy słowach " Źle by to było ". Następnie uczniowie dobierają się w pary i śpiewają ulubionej koleżance czy koledze, że cieszą się, że są z nimi. Jeśli mamy czas, spróbujmy zrobić zmianę kilka razy. "Mam chusteczkę haftowaną" - kto nie zna tej piosenki! Ale polecam :) Spokojnie możemy śpiewać ją z trzylatkami. Ma też tą zaletę, że śpiewa się ją bardzo łatwo, nawet bez podkładu muzycznego. Potrzebna jest jedynie jakaś chustka, apaszka. Dzieci siedzą w kole, a jeden uczeń jest w śr...

Zgaduj-zgadula, czyli kim jestem? lub zgadnij co to? Kolejna propozycja na zagadkowe i zabawowe powtórki, czyli zgaduj-zgadula :) Wybrany uczeń losuje hasło lub nauczyciel mówi mu je szeptem (szczególnie u najmłodszych). Następnie opisuje jakąś osobę, rzecz czy pojęcie, nie wymieniając go. Dziecko, które odgadnie dane słowo przedstawia następne hasło. To dobry sposób do powtórki znajomości np. osób biblijnych, sakramentów, czy tajemnic różańca, np.: „Kim jestem? Żyłem na pustyni. Zanurzałem w rzece Jordan ludzi, którzy chcieli się zmienić. Nazywam się ...”  Możemy mówić też hasłowo i podawać kluczowe słowa – „para młoda, woda i wino”, a dzieci odgadują, że chodzi o cud w Kanie Galilejskiej. Na początku zawsze pierwsze zagadki podaję sama, aby dzieci zorientowały się o co chodzi. Później to one przejmują pałeczkę i zadają je sobie nawzajem.

Quiz z przeszkodami Koniec roku szkolnego to czas powtórek i podsumowań. Dobrze jest robić je w formie quizu. Dziś mam zatem dla Was propozycję quizu z przeszkodami :D Dzielimy klasę na dwie drużyny, a każda ustawia się w rzędzie. Kolejno każdy reprezentant grupy biegnie przez mały tor przeszkód. Ten który będzie pierwszy, jego grupa usłyszy pytanie i może otrzymać punkt. Jeśli mamy niewiele miejsca na trasę z przeszkodami, możemy zabawę uprościć. Wówczas na pytanie odpowiada ta drużyna, której członek jako pierwszy dobiegł do stolika i zadzwonił postawionym na nim dzwonkiem.

"Bystrzak", czyli jak pracować z obrazem Na katechezie nieodłącznym elementem jest praca z obrazem. Warto ją jednak nieco urozmaicić, zatem dziś dwie proste propozycje jak tego dokonać :) Zapowiadamy, że pokażemy zdjęcie tylko na chwilę. Kto będzie największym bystrzakiem i zapamięta jak najwięcej szczegółów? Demonstrujemy go dosłownie kilka sekund, a następnie zasłaniamy. Dzieci opowiadają co zauważyły, a później sprawdzamy, czy się miały rację. (Niektóre maluchy zwracają uwagę nawet na kolory szat!) Oczywiście rysunki pokazywane u najmłodszych powinny być dużo prostsze niż u starszych.  Zasłaniamy część obrazu i zachęcamy uczniów do zgadywania co przedstawia ukryty fragment. Gdy propozycje się wyczerpią, pokazujemy całość. Przed nami szczególne uroczystości - Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego.  Zachęcam, aby zabawę w "bystrzaka" wykorzystać jako wprowadzenie do tych tematów. 

Zgubiona owieczka Jutro Niedziela Dobrego Pasterza, dlatego warto powrócić do tego tematu na katechezie. Już wcześniej proponowałam Wam zabawę w "Owieczki Pana Jezusa", ale żeby nie było nudo dziś kolejna w tej samej tematyce ;) Zaczerpnęłam ją z książki  Bóg, świat i my,  katecheza dla dzieci, gry i zabawy dydaktyczne, P.   Mathsona,  Poznań 1999. Tekst śpiewamy na melodię "Mam chusteczkę haftowaną", więc jest łatwo :D Na początku dwoje dzieci stoi twarzą do siebie i trzyma się za ręce, tworząc „most”. Pozostałe maluchy przechodzą pod „mostem” i śpiewają. Dzieci, gdy wyśpiewana jest ostatnia linijka pierwszej zwrotki „zamykają most” i łapią jedną „owieczkę” między wyciągnięte ramiona:                                                                               ...

Jeżyk Jeśli chcecie uatrakcyjnić omawianie tematyki gestów na modlitwie lub po prostu jest potrzeba, aby maluchy nieco się poruszały, proponuję zabawę w "jeżyka". Uczniowie siedzą w kole na dywanie. Do środka wchodzi jedno dziecko, które pokazuje pozostałym zadanie do wykonania (np. podskoki na jednej nodze, machanie prawą ręką). Wszyscy dokładnie naśladują jego ruchy, a potem wybiera on kolejną osobę, która też staje się "jeżykiem" i demonstruje kolejne ćwiczenie. Zaczynamy od wiersza: Na dywanie siedzi jeż,  co on zrobi to my też.  Co robisz jeżyku? Po wykonaniu ćwiczenia, wszyscy siadają mówiąc: Kogo jeż zawoła, ten wejdzie do koła. Następnie "jeżyk" szuka swojego zmiennika :) Sposób ten wykorzystuję często przy omawianiu gestów na modlitwie. Najpierw daję dzieciom czas, aby się wybawiły, ale jako ostatni "jeżyk" wchodzę sama do środka - klękam i składam dłonie do modlitwy. Następnie możemy przejść już do omawiania jak ważne są ...

Biegniemy do grobu Jezusa Już po Wielkanocy, ale tematyka świąteczna nas nie opuszcza. W tym roku w niemal każdej grupie wiekowej (od przedszkola po edukację wczesnoszkolną) wykorzystuję zabawę zamieszoną w podręczniku metodycznym do klasy drugiej wydawnictwa Jedność. Jest to parafraza tekstu biblijnego z gestami. I naprawdę się sprawdza! Dzieci mogą powtarzać słowa po nauczycielu wraz z gestami, ale moje maluchy pokazują same gesty do mojej opowieści ;) Pierwszego dnia tygodnia, w niedzielę,  (pokazujemy jeden palec) gdy jeszcze było ciemno i wszyscy spali  (głowa leży na dłoniach)  Maria Magdalena wstała wcześnie rano ( przeciągamy się) i przyszła do grobu. (marsz w miejscu) Zobaczyła tam, (lornetka - dłonie przyłożone do oczu) że wielki kamień (pokazujemy wielki kamień) został odsunięty od grobu (naśladujemy przepychanie kamienia) Bardzo ją to zdziwiło. (dłonie kładziemy na głowie i ruszamy nią na boki) Pobiegła do Piotra i Jana (bieg w miejscu) i...

Zagadki biblijne, czyli jak zaciekawić Pismem Świętym Na katechezie nie może zabraknąć Pisma Świętego. Niestety w programie dla młodszych klas niemal nie ma Starego Testamentu, a i historii z Nowego jest niewiele. Na swoich zajęciach wielokrotnie wprowadzałam cykl czytania historii biblijnych, przeznaczając na to ok. 10-15 min. lekcji. Dzieci mają za zadanie wcielić się w rolę detektywa, wsłuchać w opowiadaną historię, a następnie rozszyfrować zagadki. Najszybszy bystrzak dostaje w nagrodę plusa (lub co tam innego wolicie;). Wykorzystuję do tego książkę  „Zagadki Biblijne. Historie dla bystrych detektywów” Luise Holthausen, ale gdy już dzieciaki ją poznają, sięgam po kolejną Biblię dla dzieci. Słowo klucz to właśnie owa "ZAGADKA". Dzieciaki uwielbiają zagadki, a dla nas są to po prostu pytania sprawdzające do tekstu :D 

Budujemy dom na skale Przypowieści Jezusa to dla nas ogromne pole do popisu. Dzięki temu, że są tak bardzo obrazowe można je wykorzystywać w młodszych grupach. Dziś pomysł na zabawę związaną z historią o roztropnym człowieku, który zbudował dom na skale i nierozsądnym, który zbudował dom na piasku. Kiedy opowiadam dzieciom przypowieść o dobrej i złej budowli, wykorzystuję ich radość z budowania z klocków. Dzielę klasę na drużyny, z których każda otrzymuje wybrane klocki, które są w sali. Zadaniem grupy jest zbudować jak najbardziej solidy dom. Kiedy dzieci skończą pracę, robię test wytrzymałości :) Podnoszę budowlę lekko w górę, zrzucam ją i sprawdzamy, czy się rozpadnie. Jeśli wytrzymała wstrząs, to znaczy, że dzieci dały jej solidny fundament i należą się brawa. Dodając do tego odpowiedni komentarz, mamy pewność, że zapamiętają te zajęcia na długo :) Zabawa ma też duży dodatkowy atut - współpraca! Maluchy mają z nią problemy, ale praca w grupie podczas budowy pomaga im się ...

Lista przebojów, czyli   quiz z piosenką w tle Z pewnością śpiewacie z dziećmi wiele piosenek z pokazywaniem. Pod koniec semestru warto sprawdzić, jak dobrze je znają i przeprowadzić prosty quiz. Nauczyciel pokazuje jedynie gesty z danej piosenki. Kto pierwszy zgadnie jaki to utwór? Możemy podzielić klasę na drużyny, która grupa odgadnie pierwsza, śpiewa daną piosenkę. A oto moja podstawowa "Lista przebojów": Choć jestem mały jak palec Kto stworzył mrugające gwiazdki? Bóg kocha mnie takiego, jakim jestem Czytaj Biblię, módl się co dzień  Gdy na morzu wielka burza Gdy Pan Jezus był malutki Czy Wy wiecie, że jesteśmy świątynią? Nie ma takiego jak Jezus Taki duży, taki mały może świętym być Cieszę się, Alleluja! Całym ciałem Panu chwałę oddać chcę

Zgadnij, kto mówi? Niektórzy z Was pewnie właśnie zaczęli ferie, inni (tak jak i ja) dopiero na nie czekają. Pod koniec semestru, czy w ogóle całego roku szkolnego lubię przeprowadzać tę zabawę. Jest bardzo dobra, gdy chcemy pokazać dzieciom jak już dobrze się znają i stanowią grupę, za którą będą tęsknić i cieszyć się po powrocie :) Jedno dziecko siada tyłem do innych, i ma za zadanie rozpoznać swoich kolegów i koleżanki po głosie. Katecheta wskazuje palcem, który uczeń mówi w danej chwili słowa Zgadnij, kto mówi? Jeśli zgadujący poda prawidłowe imię, siedzi dalej. Zamiana odgadującego następuje po pomyłce. W niektórych oddziałach maluchy świetnie się znają, wówczas możemy utrudnić i pozwolić zmieniać głos. Zabawę warto wykorzystać również do tego, aby dzieciom przypomnieć, że najlepiej zna nas Bóg. Zamiast słów Zgadnij, kto mówi? robiłam też Zgadnij, kto Cię potrzebuje? Wówczas był to wstęp do tego jak Pan Jezus doskonale zna nasze potrzeby.

Ciepło - zimno Zabawa stara jak świat, ale dzieciom zawsze się podoba i mogą się w nią bawić w nieskończoność :) Zasada jest prosta - jedno dziecko wychodzi na chwilę do łazienki, za drzwi sali lub choćby zasłania oczy, a drugie chowa gdzieś dany przedmiot. Uczniowie pomagają poszukującemu tylko słowami: ciepło (gdy jest blisko kryjówki) lub zimno (gdy jest daleko). To pewnie doskonale pamiętacie, ale kiedy można wykorzystać tę zabawę? Choćby w okresie Bożego Narodzenia! Za kilka dni będziemy opowiadać o Mędrcach, którzy przynieśli dary Dzieciąteczku. Możemy zatem poszukiwać prezentu, który "gdzieś się zagubił" (osobiście wykorzystuję ozdobę choinkową w kształcie małego upominku). Po świętach pojawiają się również tematy o dzieciństwie Pana Jezusa i historia odnalezienia Go w świątyni. Wówczas mam 3 obrazki - ze św. Józefem, Maryją i dwunastoletnim Jezusem. Nie pokazuję ich od razu. Zapowiadam, że poznamy historię, w której pewne trzy osoby się szukały. Zaczynamy od u...

Mędrcy świata... czyli idziemy za Gwiazdką To prosta zabawa ruchowa, którą wykorzystuję przed 6 stycznia, kiedy mówię o pokłonie Mędrców. Jak najbardziej można ją wykorzystać jeszcze przed Bożym Narodzeniem :) Potrzebna jest gwiazdka przyczepiona do niewielkiego patyka (wyciętą z tektury gwiazdkę polecam okleić folią aluminiową - im nasz rekwizyt będzie bardziej błyszczał, tym maluchy będą bardziej zadowolone;) Co dalej? Śpiewamy kolędę "Mędrcy świata" i wędrujemy po całej sali za Gwiazdą . Rekwizyt może trzymać sam katecheta lub któreś z dzieci. Pociąg małych mędrców zatrzymuje się przed ustawioną w sali stajenką lub choćby obrazem Nowonarodzonego Jezusa.

Prezent dla Dzieciątka Jezus Czasem dzieci same zauważają, że to jakieś dziwne - Pan Jezus się narodził, a to my dostajemy prezenty na Boże Narodzenie ;) Warto im pokazać, że same mogą zrobić prezent dla Dzieciątka. Sposobów na realizację tej tematyki jest wiele, a dziś dwa z nich. Adwent tak na prawdę dopiero się rozkręca, więc moje maluchy robiły ostatnio serduszka dla Pana Jezusa. Położyliśmy je pod choinką, która już stoi w sali (a przecież pod nią znajdujemy prezenty). Serca wycinały z przygotowanego szablonu, ale przede wszystkim rysowały w nich swoje postanowienie adwentowe. Do torby prezentowej wkładam karteczki z obrazkami (lub również napisami), które przedstawiają nasze dary dla Jezusa - m. in. miłość, uśmiech, przyjaźń, pomoc koledze lub rodzicom, posprzątanie pokoju, posłuszeństwo, pójście na roraty, modlitwę, śpiew kolęd. Uczniowie losują je, a następnie przyczepiamy do tablicy i omawiamy. 

Znajdź blef Choć kłamstwa nie znoszę, tę zabawę lubię bardzo :D Możliwości wykorzystania jej jest wiele. Idealnie pasuje, gdy chcemy powtórzyć jakieś wiadomości. Sprawdzi się też, gdy wprowadzamy zupełnie nową historię, a pragniemy bardziej zaciekawić słuchających. Ja z pewnością wykorzystam ją niebawem w tematach o Bożym Narodzeniu. Na czym polega? - Nauczyciel wplata w opowieść jedno lub dwa nieprawdziwe zdania, zmienia imię któregoś z bohaterów albo nazwę miejscowości. Zadaniem uczniów jest odkryć blef. Jeśli uczycie starsze dzieci, mogą same tworzyć historie z blefem ;)

Wędrujące serce Szczególnie na katechezie ważne jest, by grupa była zintegrowana. Musimy zaszczepiać w naszych maluchach miłość bliźniego, pokazywać, że potrzebują drugiego człowieka, że ten drugi obok też jest ważny :) Zabawa ma trzy warianty, a potrzebujemy jedynie dużego serca wyciętego z papieru (lub jeśli macie - maskotki w kształcie serca): 1. Dzieci podają serce osobie z grupy, którą bardzo lubią, mówiąc np. "Moje serce dam Asi". 2. Starsi uczniowie mogą dodać tu jeszcze komplement: "Asiu, podoba mi się jak śpiewasz", "Bartku, jak Ty szybko biegasz!" 3. Maluchy przekazując serduszko mogą mówić wierszyk: Miłość w sercu mam. Komu ją dam? Tobie ją dam. Przyjmij ją jako dar. Po zabawie koniecznie porozmawiajmy o uczuciach, które jej towarzyszyły i radości z okazywania sobie nawzajem sympatii. Uwaga! Każde dziecko  powinno wziąć w niej udział. Aby nikt nie został pominięty, zazwyczaj już na początku ustalam, że można dostać od k...

Mali święci Uroczystość Wszystkich Świętych już za nami, ale ja jeszcze w tym tygodniu wróciłam  do zabawy "chcę być święty, więc..." Myślę, że o świętości trzeba mówić cały rok, pokazywać dzieciom, że to nasze powołanie :) Do zabawy wykorzystuję tamburyn (czy inny instrument, który znajdę w sali). Jak najbardziej można też jako podkład włączyć np. piosenkę "Taki duży, taki mały, może świętym być". Dzieci chodzą po dywanie w rytm muzyki. Gdy ucichnie, dostają zadanie dla małego świętego. Muszą pokazać je gestem. np: - chcę być święty, więc modlę się, - chcę być święty, więc pomagam sprzątać w domu, - chcę być święty, więc układam zabawki w przedszkolu, - chcę być święty, więc dzielę się kredkami z kolegą, - chcę być święty, więc grzecznie siedzę na zajęciach, itp. :)

Owieczki Pana Jezusa Pomysł na tę zabawę warto wykorzystać, gdy opowiadamy dzieciom, że Pan Jezus jest Dobrym Pasterzem, który zna swoje owce, a one znają Go i słuchają Jego głosu. W dodatku jest prosta, a maluchy ją uwielbiają :D Potrzebujemy jedynie nagrania piosenki "Pan jest Pasterzem moim". Dzieci zamieniają się w owieczki i chodzą na czworakach po dywanie (który już cudownie zamieniliśmy w łąkę). Katecheta wyłącza muzykę w kilku momentach i wtedy dzieci jako posłuszne owieczki muszą znieruchomieć i obowiązkowo całym ciałem być na "łące". W tym czasie grasuje już wilk, który wyłapuje owieczki poruszające się lub będące poza dywanem. W zabawie wilkiem jest nauczyciel, a złapane owieczki opuszczają łąkę i siadają poza dywanem. Bawimy się do końca piosenki lub odpowiedniego braku w owieczkach;) Następnie brawami nagradzamy najbardziej posłuszne owieczki.