Maluchy na religii

Puzzle i rozsypanki Pozostajemy w temacie budowania napięcia i zagadek :) Bo recept na to jest bez liku! Puzzle obrazkowe Nic prostszego - wystarczy pociąć obraz na kilka kawałków, a maluchy od razu chętnie włączą się w zabawę :) Ułóżmy go wspólnie na dywanie lub przypnijmy do tablicy. Jest to idealny wstęp, by zaciekawić i wprowadzić nowy temat. Podmuch wiatru, czyli historia w obrazkach Opowiadamy dzieciom, że rozsypały nam się wszystkie obrazki bardzo ważnej opowieści. Prosimy o pomoc przy ułożeniu ich w odpowiedniej kolejności. Sposób ten nagminnie wykorzystywałam przy historii o synu marnotrawnym, miłosiernym Samarytaninie, czy opowieści o Narodzeniu Pana Jezus albo Wielkanocy. Pamiętajmy tutaj, że im młodsze dzieci tym mniej obrazków! Chronologia wydarzeń nie jest dla nich wcale taka prosta. Puzzle tekstowe Rozcinamy tutaj tekst przygotowany w odpowiednio dużej czcionce. Możemy go użyć na wiele sposobów: na początku katechezy będzie to zapisany główny cel zajęć, pod k...

Z dreszczykiem emocji, czyli zgadujemy! Już dawno udowodniono, że najlepiej pamiętamy to, czego doświadczyliśmy, co wywołało w nas emocje. Jeśli zatem obudzimy u dzieci odrobinę ciekawości, podekscytowania i satysfakcji, sukces pedagogiczny będzie dużo większy :) Najprościej dokonamy tego poprzez odpowiednio dobrane zagadki. Kalambury   Sposób stary i prosty, a od razu lekcja jest jakaś ciekawsza ;) Oczywiście nie chodzi tu o to, by ta zabawa trwała całą godzinę, ale myślę, że to idealny sposób np. na wprowadzenie tematu, czy jakąś powtórkę. Jeśli chcemy przeprowadzić ją w tempie ekspresowym nie trzeba dzielić klasy na drużyny. Wyznaczcie jednego chętnego, który pokaże gestem lub narysuje potrzebne nam hasło (pokazujemy je napisane na kartce). Kto je odgadnie ma prawo pokazywać następne. (Wiem, emocje sprawiają, że w klasie robi się od razu baaardzo głośno, dlatego polecam przeznaczyć na tę metodę maksymalnie kilka minut;) Zamazane słowo Metodę tę używałam już wiel...

Kreatywnie, czyli z historią w tle Jak sprawić, by uczniowie lepiej zapamiętali jakąś historię? Choćby życiorys danego świętego albo biblijną perykopę? Dziś polecam dwa sposoby, które z pewnością znacie, ale może niektórym z Was umknęły gdzieś w międzyczasie ;) Wymyślamy tytuł Zapoznajemy uczniów z daną historią, a oni następnie wymyślają tytuł, który najlepiej będzie oddawał jego treść, czy główne przesłanie. Gdybyśmy obejrzeli to w telewizji, jaki mógłby być tytuł filmu? Można zrobić to na zasadzie burzy mózgów. Wypisać wiele pomysłów na tablicy i zrobić głosowanie, który jest najlepszy :) Kolejnym etapem może być tworzenie projektów plakatu do danego nagłówka. Dodaj swoje zdanie Gdy dzieci poznały już np. historię biblijną, a chcemy ją utrwalić, spróbujmy wspólnie ją odtworzyć. Uczniowie kolejno dodają krótkie zdania (najlepiej nawet po kolei, tak jak siedzą, aby zaangażować wszystkich). Zaczyna nauczyciel. Przykładowo do historii o miłosiernym ojcu powiemy: Pewien ojciec mi...

Zgaduj-zgadula, czyli kim jestem? lub zgadnij co to? Kolejna propozycja na zagadkowe i zabawowe powtórki, czyli zgaduj-zgadula :) Wybrany uczeń losuje hasło lub nauczyciel mówi mu je szeptem (szczególnie u najmłodszych). Następnie opisuje jakąś osobę, rzecz czy pojęcie, nie wymieniając go. Dziecko, które odgadnie dane słowo przedstawia następne hasło. To dobry sposób do powtórki znajomości np. osób biblijnych, sakramentów, czy tajemnic różańca, np.: „Kim jestem? Żyłem na pustyni. Zanurzałem w rzece Jordan ludzi, którzy chcieli się zmienić. Nazywam się ...”  Możemy mówić też hasłowo i podawać kluczowe słowa – „para młoda, woda i wino”, a dzieci odgadują, że chodzi o cud w Kanie Galilejskiej. Na początku zawsze pierwsze zagadki podaję sama, aby dzieci zorientowały się o co chodzi. Później to one przejmują pałeczkę i zadają je sobie nawzajem.

Quiz z przeszkodami Koniec roku szkolnego to czas powtórek i podsumowań. Dobrze jest robić je w formie quizu. Dziś mam zatem dla Was propozycję quizu z przeszkodami :D Dzielimy klasę na dwie drużyny, a każda ustawia się w rzędzie. Kolejno każdy reprezentant grupy biegnie przez mały tor przeszkód. Ten który będzie pierwszy, jego grupa usłyszy pytanie i może otrzymać punkt. Jeśli mamy niewiele miejsca na trasę z przeszkodami, możemy zabawę uprościć. Wówczas na pytanie odpowiada ta drużyna, której członek jako pierwszy dobiegł do stolika i zadzwonił postawionym na nim dzwonkiem.

"Bystrzak", czyli jak pracować z obrazem Na katechezie nieodłącznym elementem jest praca z obrazem. Warto ją jednak nieco urozmaicić, zatem dziś dwie proste propozycje jak tego dokonać :) Zapowiadamy, że pokażemy zdjęcie tylko na chwilę. Kto będzie największym bystrzakiem i zapamięta jak najwięcej szczegółów? Demonstrujemy go dosłownie kilka sekund, a następnie zasłaniamy. Dzieci opowiadają co zauważyły, a później sprawdzamy, czy się miały rację. (Niektóre maluchy zwracają uwagę nawet na kolory szat!) Oczywiście rysunki pokazywane u najmłodszych powinny być dużo prostsze niż u starszych.  Zasłaniamy część obrazu i zachęcamy uczniów do zgadywania co przedstawia ukryty fragment. Gdy propozycje się wyczerpią, pokazujemy całość. Przed nami szczególne uroczystości - Wniebowstąpienie i Zesłanie Ducha Świętego.  Zachęcam, aby zabawę w "bystrzaka" wykorzystać jako wprowadzenie do tych tematów. 

Zagadki biblijne, czyli jak zaciekawić Pismem Świętym Na katechezie nie może zabraknąć Pisma Świętego. Niestety w programie dla młodszych klas niemal nie ma Starego Testamentu, a i historii z Nowego jest niewiele. Na swoich zajęciach wielokrotnie wprowadzałam cykl czytania historii biblijnych, przeznaczając na to ok. 10-15 min. lekcji. Dzieci mają za zadanie wcielić się w rolę detektywa, wsłuchać w opowiadaną historię, a następnie rozszyfrować zagadki. Najszybszy bystrzak dostaje w nagrodę plusa (lub co tam innego wolicie;). Wykorzystuję do tego książkę  „Zagadki Biblijne. Historie dla bystrych detektywów” Luise Holthausen, ale gdy już dzieciaki ją poznają, sięgam po kolejną Biblię dla dzieci. Słowo klucz to właśnie owa "ZAGADKA". Dzieciaki uwielbiają zagadki, a dla nas są to po prostu pytania sprawdzające do tekstu :D 

Lista przebojów, czyli   quiz z piosenką w tle Z pewnością śpiewacie z dziećmi wiele piosenek z pokazywaniem. Pod koniec semestru warto sprawdzić, jak dobrze je znają i przeprowadzić prosty quiz. Nauczyciel pokazuje jedynie gesty z danej piosenki. Kto pierwszy zgadnie jaki to utwór? Możemy podzielić klasę na drużyny, która grupa odgadnie pierwsza, śpiewa daną piosenkę. A oto moja podstawowa "Lista przebojów": Choć jestem mały jak palec Kto stworzył mrugające gwiazdki? Bóg kocha mnie takiego, jakim jestem Czytaj Biblię, módl się co dzień  Gdy na morzu wielka burza Gdy Pan Jezus był malutki Czy Wy wiecie, że jesteśmy świątynią? Nie ma takiego jak Jezus Taki duży, taki mały może świętym być Cieszę się, Alleluja! Całym ciałem Panu chwałę oddać chcę

Sposób na... rysowany quiz Koniec semestru to czas na powtórki. Często przeprowadzamy je w formie quizu. Jak go uatrakcyjnić? Rysując :) Dzielimy klasę na drużyny, które odpowiadają kolejno na pytania do quizu. Za prawidłową odpowiedź nie dostają punktu, lecz rysują na tablicy element prostego obrazka (skoro mamy zimę, to np. choinki lub bałwanka). Wygrywa grupa, która narysowała najwięcej detali. Zabawę możemy również wykorzystać, gdy chcemy zmobilizować uczniów w trakcie burzy mózgów. Chętniej będą się zgłaszać z nowymi pomysłami, gdy będą mogli dorysować bombkę na choince lub guziki bałwankowi :)

Zgadnij, kto mówi? Niektórzy z Was pewnie właśnie zaczęli ferie, inni (tak jak i ja) dopiero na nie czekają. Pod koniec semestru, czy w ogóle całego roku szkolnego lubię przeprowadzać tę zabawę. Jest bardzo dobra, gdy chcemy pokazać dzieciom jak już dobrze się znają i stanowią grupę, za którą będą tęsknić i cieszyć się po powrocie :) Jedno dziecko siada tyłem do innych, i ma za zadanie rozpoznać swoich kolegów i koleżanki po głosie. Katecheta wskazuje palcem, który uczeń mówi w danej chwili słowa Zgadnij, kto mówi? Jeśli zgadujący poda prawidłowe imię, siedzi dalej. Zamiana odgadującego następuje po pomyłce. W niektórych oddziałach maluchy świetnie się znają, wówczas możemy utrudnić i pozwolić zmieniać głos. Zabawę warto wykorzystać również do tego, aby dzieciom przypomnieć, że najlepiej zna nas Bóg. Zamiast słów Zgadnij, kto mówi? robiłam też Zgadnij, kto Cię potrzebuje? Wówczas był to wstęp do tego jak Pan Jezus doskonale zna nasze potrzeby.

Ciepło - zimno Zabawa stara jak świat, ale dzieciom zawsze się podoba i mogą się w nią bawić w nieskończoność :) Zasada jest prosta - jedno dziecko wychodzi na chwilę do łazienki, za drzwi sali lub choćby zasłania oczy, a drugie chowa gdzieś dany przedmiot. Uczniowie pomagają poszukującemu tylko słowami: ciepło (gdy jest blisko kryjówki) lub zimno (gdy jest daleko). To pewnie doskonale pamiętacie, ale kiedy można wykorzystać tę zabawę? Choćby w okresie Bożego Narodzenia! Za kilka dni będziemy opowiadać o Mędrcach, którzy przynieśli dary Dzieciąteczku. Możemy zatem poszukiwać prezentu, który "gdzieś się zagubił" (osobiście wykorzystuję ozdobę choinkową w kształcie małego upominku). Po świętach pojawiają się również tematy o dzieciństwie Pana Jezusa i historia odnalezienia Go w świątyni. Wówczas mam 3 obrazki - ze św. Józefem, Maryją i dwunastoletnim Jezusem. Nie pokazuję ich od razu. Zapowiadam, że poznamy historię, w której pewne trzy osoby się szukały. Zaczynamy od u...

Prezent dla Dzieciątka Jezus Czasem dzieci same zauważają, że to jakieś dziwne - Pan Jezus się narodził, a to my dostajemy prezenty na Boże Narodzenie ;) Warto im pokazać, że same mogą zrobić prezent dla Dzieciątka. Sposobów na realizację tej tematyki jest wiele, a dziś dwa z nich. Adwent tak na prawdę dopiero się rozkręca, więc moje maluchy robiły ostatnio serduszka dla Pana Jezusa. Położyliśmy je pod choinką, która już stoi w sali (a przecież pod nią znajdujemy prezenty). Serca wycinały z przygotowanego szablonu, ale przede wszystkim rysowały w nich swoje postanowienie adwentowe. Do torby prezentowej wkładam karteczki z obrazkami (lub również napisami), które przedstawiają nasze dary dla Jezusa - m. in. miłość, uśmiech, przyjaźń, pomoc koledze lub rodzicom, posprzątanie pokoju, posłuszeństwo, pójście na roraty, modlitwę, śpiew kolęd. Uczniowie losują je, a następnie przyczepiamy do tablicy i omawiamy. 

Znajdź blef Choć kłamstwa nie znoszę, tę zabawę lubię bardzo :D Możliwości wykorzystania jej jest wiele. Idealnie pasuje, gdy chcemy powtórzyć jakieś wiadomości. Sprawdzi się też, gdy wprowadzamy zupełnie nową historię, a pragniemy bardziej zaciekawić słuchających. Ja z pewnością wykorzystam ją niebawem w tematach o Bożym Narodzeniu. Na czym polega? - Nauczyciel wplata w opowieść jedno lub dwa nieprawdziwe zdania, zmienia imię któregoś z bohaterów albo nazwę miejscowości. Zadaniem uczniów jest odkryć blef. Jeśli uczycie starsze dzieci, mogą same tworzyć historie z blefem ;)

Stworzył to Bóg... Dzieci nawzajem zadają sobie zagadki, w których opisują rzeczy stworzone przez Boga. Kto odgadnie, wymyśla kolejną zagadkę, np. „Stworzył je Bóg, są piękne, kolorowe i pachnące” – kwiaty. W innej wersji uczniowie pokazują wybrane przez siebie stworzenia Boże i np. naśladują ruchy i odgłosy zwierząt. Kto zgadnie co to, wchodzi do środka i teraz on pokazuje. Przy okazji tej zabawy mamy szansę zauważyć, czy maluchy rozróżniają dzieła Boga od ludzkich. Gdy któreś zaczyna opisywać np. samochód, możemy szybko je skorygować :)

Nawijany quiz Uczestników dzielimy na 2 grupy. Wybieramy liderów, którzy stają naprzeciwko siebie i trzymają w palcach koniec ok. półtorametrowej wełnianej nitki. Katecheta zadaje im jednocześnie pytania. Lider grupy, która najszybciej prawidłowo odgadnie, nawija raz włóczkę wokół ręki. Kończymy quiz, gdy ręce uczestników dotkną się. Przecinamy nitkę i porównujemy długości J

List Jeśli chcesz, aby uczniowie lepiej zapamiętali któreś ze zdań Pisma Świętego i bardziej skupili się na Jego słuchaniu, napisz je na kartce i włóż do koperty. Warto, aby najpierw dzieci przez chwilę zastanawiały się od kogo jest ten list albo co tak ważnego Pan Jezus chce im dziś przekazać. „Przekonamy się, czy zgadliście?” 

Emotikony Katecheta rozkłada w sali emotikony. Dzieci ustawiają się przy wybranym obrazku, który pokazuje ich dzisiejsze emocje – radość, smutek, strach itp. - „A jak czuli się bohaterowie dzisiejszej historii?” I tak możemy już przejść do wielu opowiadań – np. o radości pasterzy ze spotkania z Nowonarodzonym, strachu Maryi i Józefa o zagubionego Jezusa i radości odnalezienia, czy żalu syna marnotrawnego. W trakcie czytania uczniowie podchodzą do obrazów ukazujących uczucia danych postaci. Inną wersją tej zabawy będzie pokazywanie danych stanów emocjonalnych tylko mimiką i gestem. Nauczyciel może tez rozdać małe obrazki wszystkim uczniom, którzy będą podnosić je w górę.