Maluchy na religii

Bo w grupie siła! Na początku roku szkolnego (ale nie tylko) warto zadbać o integrację grupy. Pokażmy maluchom, że to wspaniale, że mają tylu kolegów wokół siebie - razem z nimi się uczą i bawią, mogą sobie nawzajem pomagać i sprawiać radość. Jak tego dokonać? Zwyczajnie :) Oto trzy sposoby: "Dobrze, że jesteś" - śpiewamy z dziećmi tę piosenkę tańcząc wszyscy w kole. Ruchy niech będą proste, np. przesuwamy się do boku, do przodu, zmieniamy kierunek, machamy głową na boki przy słowach " Źle by to było ". Następnie uczniowie dobierają się w pary i śpiewają ulubionej koleżance czy koledze, że cieszą się, że są z nimi. Jeśli mamy czas, spróbujmy zrobić zmianę kilka razy. "Mam chusteczkę haftowaną" - kto nie zna tej piosenki! Ale polecam :) Spokojnie możemy śpiewać ją z trzylatkami. Ma też tą zaletę, że śpiewa się ją bardzo łatwo, nawet bez podkładu muzycznego. Potrzebna jest jedynie jakaś chustka, apaszka. Dzieci siedzą w kole, a jeden uczeń jest w śr...

Quiz z przeszkodami Koniec roku szkolnego to czas powtórek i podsumowań. Dobrze jest robić je w formie quizu. Dziś mam zatem dla Was propozycję quizu z przeszkodami :D Dzielimy klasę na dwie drużyny, a każda ustawia się w rzędzie. Kolejno każdy reprezentant grupy biegnie przez mały tor przeszkód. Ten który będzie pierwszy, jego grupa usłyszy pytanie i może otrzymać punkt. Jeśli mamy niewiele miejsca na trasę z przeszkodami, możemy zabawę uprościć. Wówczas na pytanie odpowiada ta drużyna, której członek jako pierwszy dobiegł do stolika i zadzwonił postawionym na nim dzwonkiem.

Zgubiona owieczka Jutro Niedziela Dobrego Pasterza, dlatego warto powrócić do tego tematu na katechezie. Już wcześniej proponowałam Wam zabawę w "Owieczki Pana Jezusa", ale żeby nie było nudo dziś kolejna w tej samej tematyce ;) Zaczerpnęłam ją z książki  Bóg, świat i my,  katecheza dla dzieci, gry i zabawy dydaktyczne, P.   Mathsona,  Poznań 1999. Tekst śpiewamy na melodię "Mam chusteczkę haftowaną", więc jest łatwo :D Na początku dwoje dzieci stoi twarzą do siebie i trzyma się za ręce, tworząc „most”. Pozostałe maluchy przechodzą pod „mostem” i śpiewają. Dzieci, gdy wyśpiewana jest ostatnia linijka pierwszej zwrotki „zamykają most” i łapią jedną „owieczkę” między wyciągnięte ramiona:                                                                               ...

Jeżyk Jeśli chcecie uatrakcyjnić omawianie tematyki gestów na modlitwie lub po prostu jest potrzeba, aby maluchy nieco się poruszały, proponuję zabawę w "jeżyka". Uczniowie siedzą w kole na dywanie. Do środka wchodzi jedno dziecko, które pokazuje pozostałym zadanie do wykonania (np. podskoki na jednej nodze, machanie prawą ręką). Wszyscy dokładnie naśladują jego ruchy, a potem wybiera on kolejną osobę, która też staje się "jeżykiem" i demonstruje kolejne ćwiczenie. Zaczynamy od wiersza: Na dywanie siedzi jeż,  co on zrobi to my też.  Co robisz jeżyku? Po wykonaniu ćwiczenia, wszyscy siadają mówiąc: Kogo jeż zawoła, ten wejdzie do koła. Następnie "jeżyk" szuka swojego zmiennika :) Sposób ten wykorzystuję często przy omawianiu gestów na modlitwie. Najpierw daję dzieciom czas, aby się wybawiły, ale jako ostatni "jeżyk" wchodzę sama do środka - klękam i składam dłonie do modlitwy. Następnie możemy przejść już do omawiania jak ważne są ...

Biegniemy do grobu Jezusa Już po Wielkanocy, ale tematyka świąteczna nas nie opuszcza. W tym roku w niemal każdej grupie wiekowej (od przedszkola po edukację wczesnoszkolną) wykorzystuję zabawę zamieszoną w podręczniku metodycznym do klasy drugiej wydawnictwa Jedność. Jest to parafraza tekstu biblijnego z gestami. I naprawdę się sprawdza! Dzieci mogą powtarzać słowa po nauczycielu wraz z gestami, ale moje maluchy pokazują same gesty do mojej opowieści ;) Pierwszego dnia tygodnia, w niedzielę,  (pokazujemy jeden palec) gdy jeszcze było ciemno i wszyscy spali  (głowa leży na dłoniach)  Maria Magdalena wstała wcześnie rano ( przeciągamy się) i przyszła do grobu. (marsz w miejscu) Zobaczyła tam, (lornetka - dłonie przyłożone do oczu) że wielki kamień (pokazujemy wielki kamień) został odsunięty od grobu (naśladujemy przepychanie kamienia) Bardzo ją to zdziwiło. (dłonie kładziemy na głowie i ruszamy nią na boki) Pobiegła do Piotra i Jana (bieg w miejscu) i...

Budujemy dom na skale Przypowieści Jezusa to dla nas ogromne pole do popisu. Dzięki temu, że są tak bardzo obrazowe można je wykorzystywać w młodszych grupach. Dziś pomysł na zabawę związaną z historią o roztropnym człowieku, który zbudował dom na skale i nierozsądnym, który zbudował dom na piasku. Kiedy opowiadam dzieciom przypowieść o dobrej i złej budowli, wykorzystuję ich radość z budowania z klocków. Dzielę klasę na drużyny, z których każda otrzymuje wybrane klocki, które są w sali. Zadaniem grupy jest zbudować jak najbardziej solidy dom. Kiedy dzieci skończą pracę, robię test wytrzymałości :) Podnoszę budowlę lekko w górę, zrzucam ją i sprawdzamy, czy się rozpadnie. Jeśli wytrzymała wstrząs, to znaczy, że dzieci dały jej solidny fundament i należą się brawa. Dodając do tego odpowiedni komentarz, mamy pewność, że zapamiętają te zajęcia na długo :) Zabawa ma też duży dodatkowy atut - współpraca! Maluchy mają z nią problemy, ale praca w grupie podczas budowy pomaga im się ...

Lista przebojów, czyli   quiz z piosenką w tle Z pewnością śpiewacie z dziećmi wiele piosenek z pokazywaniem. Pod koniec semestru warto sprawdzić, jak dobrze je znają i przeprowadzić prosty quiz. Nauczyciel pokazuje jedynie gesty z danej piosenki. Kto pierwszy zgadnie jaki to utwór? Możemy podzielić klasę na drużyny, która grupa odgadnie pierwsza, śpiewa daną piosenkę. A oto moja podstawowa "Lista przebojów": Choć jestem mały jak palec Kto stworzył mrugające gwiazdki? Bóg kocha mnie takiego, jakim jestem Czytaj Biblię, módl się co dzień  Gdy na morzu wielka burza Gdy Pan Jezus był malutki Czy Wy wiecie, że jesteśmy świątynią? Nie ma takiego jak Jezus Taki duży, taki mały może świętym być Cieszę się, Alleluja! Całym ciałem Panu chwałę oddać chcę

Mędrcy świata... czyli idziemy za Gwiazdką To prosta zabawa ruchowa, którą wykorzystuję przed 6 stycznia, kiedy mówię o pokłonie Mędrców. Jak najbardziej można ją wykorzystać jeszcze przed Bożym Narodzeniem :) Potrzebna jest gwiazdka przyczepiona do niewielkiego patyka (wyciętą z tektury gwiazdkę polecam okleić folią aluminiową - im nasz rekwizyt będzie bardziej błyszczał, tym maluchy będą bardziej zadowolone;) Co dalej? Śpiewamy kolędę "Mędrcy świata" i wędrujemy po całej sali za Gwiazdą . Rekwizyt może trzymać sam katecheta lub któreś z dzieci. Pociąg małych mędrców zatrzymuje się przed ustawioną w sali stajenką lub choćby obrazem Nowonarodzonego Jezusa.

Mali święci Uroczystość Wszystkich Świętych już za nami, ale ja jeszcze w tym tygodniu wróciłam  do zabawy "chcę być święty, więc..." Myślę, że o świętości trzeba mówić cały rok, pokazywać dzieciom, że to nasze powołanie :) Do zabawy wykorzystuję tamburyn (czy inny instrument, który znajdę w sali). Jak najbardziej można też jako podkład włączyć np. piosenkę "Taki duży, taki mały, może świętym być". Dzieci chodzą po dywanie w rytm muzyki. Gdy ucichnie, dostają zadanie dla małego świętego. Muszą pokazać je gestem. np: - chcę być święty, więc modlę się, - chcę być święty, więc pomagam sprzątać w domu, - chcę być święty, więc układam zabawki w przedszkolu, - chcę być święty, więc dzielę się kredkami z kolegą, - chcę być święty, więc grzecznie siedzę na zajęciach, itp. :)

Owieczki Pana Jezusa Pomysł na tę zabawę warto wykorzystać, gdy opowiadamy dzieciom, że Pan Jezus jest Dobrym Pasterzem, który zna swoje owce, a one znają Go i słuchają Jego głosu. W dodatku jest prosta, a maluchy ją uwielbiają :D Potrzebujemy jedynie nagrania piosenki "Pan jest Pasterzem moim". Dzieci zamieniają się w owieczki i chodzą na czworakach po dywanie (który już cudownie zamieniliśmy w łąkę). Katecheta wyłącza muzykę w kilku momentach i wtedy dzieci jako posłuszne owieczki muszą znieruchomieć i obowiązkowo całym ciałem być na "łące". W tym czasie grasuje już wilk, który wyłapuje owieczki poruszające się lub będące poza dywanem. W zabawie wilkiem jest nauczyciel, a złapane owieczki opuszczają łąkę i siadają poza dywanem. Bawimy się do końca piosenki lub odpowiedniego braku w owieczkach;) Następnie brawami nagradzamy najbardziej posłuszne owieczki.

Sposób na... delikatny początek zajęć  Wasze przedszkolaki też dopiero skończyły angielski? Pierwszoklasiści nie zauważyli, że skończyła się przerwa? Zatem zaczynamy wierszem z pokazywaniem! :) Jest ich wiele. Dziś moje dwa ulubione. Pierwszy jest doskonały, gdy chcemy delikatnie przejść już do modlitwy: Nasze rączki klaszczą, czasem się pogłaszczą, w kolanka zastukają, dzieciom pomachają i do modlitwy się składają. (I w tym momencie wszyscy już pięknie stoją z rękoma złożonymi do modlitwy.) Drugi stosuję, gdy widzę, że dzieciaki "roznosi" i muszą poruszać się bardziej intensywnie. Powtarzamy je z różnymi zakończeniami nawet kilka razy: Kółko małe, kółko duże, ręce w bok, a potem w górze, tak się drzewa kołysały. a tak dzieci ... ... podskakiwały. ... klaskały. ... przysiady robiły. ... się obracały. ... do modlitwy stały. .... grzecznie siedziały. ... pięknie śpiewały. itp. :)

Stworzył to Bóg... Dzieci nawzajem zadają sobie zagadki, w których opisują rzeczy stworzone przez Boga. Kto odgadnie, wymyśla kolejną zagadkę, np. „Stworzył je Bóg, są piękne, kolorowe i pachnące” – kwiaty. W innej wersji uczniowie pokazują wybrane przez siebie stworzenia Boże i np. naśladują ruchy i odgłosy zwierząt. Kto zgadnie co to, wchodzi do środka i teraz on pokazuje. Przy okazji tej zabawy mamy szansę zauważyć, czy maluchy rozróżniają dzieła Boga od ludzkich. Gdy któreś zaczyna opisywać np. samochód, możemy szybko je skorygować :)

Pociąg przyjaciół Pana Jezusa Opowiadając dzieciom o tym, że Pan Bóg chce być naszym przyjacielem i zaprasza nas do bliskiej więzi, warto pozwolić im wyrazić chęć wejścia w tą relację. Do zabawy potrzebny jest jedynie obrazek z Panem Jezusem (ja mam obraz Serca Jezusa przyklejony do niewielkiego patyka). Wybieramy osobę, która w imieniu Pana Boga po kolei będzie pytała wszystkich, czy chcą zostać przyjacielem Pana Jezusa. Kto głośno odpowie "tak" staje za prowadzącym i w ten sposób tworzymy coraz dłuższy pociąg. Na koniec bijemy wszystkim brawo, że tak chętnie podjęli tak ważną decyzję :) Zdarza się, że któreś z dzieci odpowie, że nie chce - powody tego mogą być różne, choćby akurat zły humor w danym momencie. Nigdy wtedy nie zmuszam, jedynie delikatnie zachęcam. Po chwili dany uczeń najczęściej i tak sam chce dołączyć, gdy widzi uśmiechniętych kolegów w pociągu.

Chmurki Gdy zbliża się Uroczystość Wszystkich Świętych, chętnie wracam do zabawy w "chmurki". Na dywanie rozkładamy szarfy (ja wykorzystuję też to, że w wielu salach dywan jest w kwiatki). Zamieniamy je w chmurki, po których skaczą aniołowie w niebie. Podczas utworu "Niebo jest w sercu mym", dzieci przeskakują z chmurki na chmurkę. Gdy wyłączam muzykę, każdy anioł musi stanąć nieruchomo na jednej chmurce. Daję tu też różne zadania - np. aniołowie stają na jednej nodze, z rękami w górze, czy złożonymi do modlitwy.

Aktorzy Uzgadniamy z dziećmi, że są aktorami i grają do słuchanego opowiadania. Czytamy je bardzo powoli, a wszyscy pokazują co robią i czują jego bohaterowie. Świetnie pasuje tu choćby historia o burzy na jeziorze.

Pantonima narracyjna, minidrama Na początku przydzielamy dzieciom konkretne role. Katecheta jest narratorem, a wybrani uczniowie odgrywają krótkie scenki z poznanych historii biblijnych – np. o synu marnotrawnym, miłosiernym Samarytaninie, czy drodze Józefa i Maryi do Betlejem i poszukiwaniu schronienia (warto tu przebrać aktorów i dać Maryi choćby niebieski szal, a Józefowi zielony lub brązowy).

Sztafeta ze śpiewem Dzielimy klasę na drużyny, każda startuje osobno. Wyznaczamy trasę biegu (może być z przeszkodami). Pierwszy zawodnik z danej drużyny startuje i rozpoczyna śpiew ustalonej poprzednio piosenki religijnej. Gdy po przebyciu wyznaczonej trasy, dobiegnie do drużyny, przekazuje pałeczkę (może być to jakikolwiek poręczny przedmiot, nawet maskotka). Teraz startuje drugi zawodnik i kontynuuje śpiew. Jeśli utwór skończy się przed zakończeniem konkurencji, śpiewa się go od początku. Katecheta mierzy czas każdej z drużyn, wygrywa ta, która śpiewała i miała najlepszy czas. Zabawa jest wprost idealna, gdy mamy okres Bożego Narodzenia i opowiadamy o pasterzach idących do żłóbka. Dzieci śpiewają wówczas "Przybieżeli do Betlejem" i biegną, bo pasterze też się śpieszyli :D